Ks. Alfredo José KELLY SAC, członek, Prowincji Irlandzkiej, urodzony 5 marca 1933 r. w Suipacha w Argentynie, otrzymał święcenia kapłańskie 15 lipca 1957 r. Należał do grupy pięciu Pallotynów, zamordowanych 4 lipca 1976 r. w domu pallotyńskim w Buenos Aires: trzech kapłanów, jeden alumn Wyższego Seminarium Duchownego i jeden postulant. Ich Proces Beatyfikacyjny nie został jeszcze kanonicznie otwarty, ale jest w fazie przygotowań.

Alfredo, nazywany często Alfie, syn Jana Kelly e Elisy Casey, był najmłodszym spośród rodzeństwa składającego się z czterech braci i dwóch sióstr. Alfie rozpoczął szkołę średnią u Pallotynów w miejscowości Mercedes a kontynuował w Rawson. Pallotyński nowicjat odbył w San Antonio de Areco, gdzie 4 marca 1954 r. złożył tez pierwsza konsekrację. Filozofię studiował w jezuickim Collegium Maximum św. Michała, w Prowincji Buenos Aires, a teologię na Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Święcenia kapłańskie otrzymał 15 czerwca 1957 r. w kościele św. Patryka w Mercedes.

Ks. Piotr Dufau SAC, członek Prowincji Irlandzkiej, urodzony 13 października 1906 r. w miejscowości Mercedes w Argentynie, święcenia kapłańskie otrzymał 16 lipca 1933 r. Należał do grupy pięciu Pallotynów, zamordowanych 4 lipca 1976 r. w domu pallotyńskim w Buenos Aires: trzech kapłanów, jeden alumn Wyższego Seminarium Duchownego i jeden postulant. Ich Proces Beatyfikacyjny nie został jeszcze kanonicznie otwarty, ale jest w fazie przygotowań, Piotr stracił rodziców, gdy był małym chłopcem. Wychowywała go babcia, która była Francuzką. Po jej śmierci został przyjęty do internatu przy Kolegium św. Patryka. Wstąpiwszy do Pallotynów, formację nowicjacką i studia filozoficzne odbył w Thurles, w Irlandii, a studia teologiczne w Rzymie, na Uniwersytecie Gregoriańskim. W Rzymie otrzymał też święcenia kapłańskie 16 lipca 1933 r. Warto zaznaczyć, że jego jedyna siostra wstąpiła też do zgromadzenia zakonnego.

W dniach 26-31 lipca 2010 r. odbyło się w Rzymie, na Via G. Ferrari, seminarium, zorganizowane przez Komisję Historyczną SAC.

Wicepostulator procesu ks. Henkesa, ks. Manfred Probst wygłosił dwa referaty dotyczące biografii kandydata na ołtarze i przebiegu procesu jego beatyfikacji. W swoim wystąpieniu ks. Probst podkreślił, iż w 1947 r. VIII Generalna Kapituła Pallottynów podjęła po raz pierwszy temat męczenników pallotyńskich okresu nazizmu. Wymieniono wówczas 17 nazwisk pallotynów, którzy zginęli śmiercią męczeńską. O niemieckich męczennikach pallotynach mówił ks. Alexander Menningen. Wymienił on jako męczenników: ks. Alberta Eise (1942), ks. Richarda Henkesa (1945) i ks. Franza Reinischa.

Męczennik za wiarę i pojednanie

Urodził się 10 lipca 1894 roku w Odessie. Tam przez pewien czas mieszkali jego rodzice –Aleksander i Helena z d. Wyhowska. Szkołę średnią handlową ukończył w Kamieńcu Podolskim. W 1918 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Żytomierzu. W 1919 roku, z powodu rewolucji bolszewickiej zostaje przeniesiony do Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk swojego biskupa Piotra Mańkowskiego 8 lipca 1923 roku w Buczaczu. Już w seminarium dominowało w nim pragnienie oddania się sprawie pojednania Kościoła prawosławnego z Kościołem katolickim. W 1923 roku podjął studia teologii orientalnej w KUL. Także w środowisku lubelskim starał się budzić szerokie zainteresowanie dla dzieła unijnego. Dekretem bp. A. Szelążka, wystawionym w 1927 roku, zostaje mianowany profesorem teologii orientalnej w Seminarium Duchownym w Łucku.

Urodził się 27 stycznia 1903 roku w miejscowości Pszczółki k. Gdańska. Jego rodzicami byli Franciszek i Maria z domu Plat. Po ukończeniu seminarium nauczycielskiego przez pewien czas pracował jako nauczyciel w szkole podstawowej. W 1924 roku wstąpił do Stowarzyszenia Księży Pallotynów w Wadowicach. Dnia 7 października 1925 roku rozpoczął nowicjat. Profesję złożył dnia 24 września 1927 roku w Sucharach.